Pieken en dalen

Ken je dat? Je begint aan iets met hoop, geloof en motivatie. Je werkt keihard toe naar dat moment waarop het allemaal gaat lukken! Maar onderweg kom je best wel veel hindernissen tegen. Je loopt vol met stress en frustratie, het doel lijkt steeds verder weg. Maar dat zie je niet want je zit aan de andere kant van de deur. Je hebt al zoveel geleerd maar de raderen van je nieuwe leven staan nog niet op de juiste plek.

Achter die deur zit het gebied waar de meeste mensen niet komen. Blijf doorgaan, blijf in beweging! Je bent aan het leren, daarna komt al het moois. Daarna valt alles op zijn plek. Dan lopen de raderen weer soepel in elkaar.

Is je doel de moeite waard?

Als je moeite het doel waard is blijf je moedig, dan kun je volhouden. Ook in de zware tijden. En dan kun je steeds weer nieuwe manieren vinden om je doel te bereiken. Jij bent de enige jezelf kan tegenhouden. Doe jij écht wat nodig is om je doel te bereiken? Wil je écht je doorbraak – of niet?Als je iets wil bereiken is het efficiënt werken en volhouden; dat vraagt een lange adem en kan veel moeite kosten. Dus hoe graag wil je je doel bereiken? Weet je nog waarom? Is je reden nog duidelijk? Is het de moeite waard om die stress en frustratie te doorstaan?

Is je doel groter dan je pijn?

Vind de energie om het zelf te doen, elke dag weer. De rest van de wereld is niet bezig met jouw doel. Focus je op wat jij wil bereiken.

Waarom wil je het? Onthoud waar je het voor doet, waar je alles voor doet. Dan, en alleen dan, worden de kans dat je het bereikt veel groter. Als je je richt op wat niet lukt, de moeheid en het falen, dan zakken je kansen drastisch. Richt je op het einddoel, je motivatie en je inspiratie. Zo is je reis makkelijker om vol te houden. Vier elke stap, vier elke overwinning en blijf toegewijd aan wat jij wil.

 

“Als je het kunt zien, dan is het van jou!”
~ Walt Disney

De reus en de baby

Ik wil graag het  comfort van je baby verhogen. Want als je baby zich goed voelt, is er meer rust in huis en heb jij meer tijd voor andere dingen.

Je baby basisbevestigend dragen is een van de manieren om dat te bereiken.

Basisbevestigend dragen? “Wat is dat nou weer?”, hoor ik je denken.

Het is gewoon een bepaalde manier om je baby vast te houden. Meer niet. Maar er zit een hoop wetenschap achter.

Je bekken is het zwaartepunt van je lichaam. Het heeft ongeveer de vorm van een fruitschaal.  Als je bekken horizontaal staat – door een goede fysieke houding en balans – heb je een goed evenwicht waardoor je stabiel  staat en beweegt, vanuit je basis als het ware. In de haptonomie heet zo’n houding dan ook “basispresentatie”.

De zo “in de basis bevestigde” mens heeft hierdoor meer zekerheid en zelfvertrouwen. Je staat steviger en sterker, fysiek maar ook mentaal. Je bent zelfverzekerder naar andere mensen toe.

Dat klinkt wel okee, toch? Steviger in je schoenen staan? Check! Meer zelfvertrouwen? Heb je rugpijn? Dit helpt! Dat wil je vast ook voor je baby.

Stel je voor dat een reus je op gaat tillen. Hij is een meter of twintig – twee keer zo hoog dan een gemiddeld huis. Hoe wil je opgetild worden? Zittend op zijn handpalm of met reuzenvingers onder je oksels? [1]

Je snapt natuurlijk: jij bent de reus. Jij tilt je baby op – hoe? Met je handen onder zijn oksels?

Je baby zit ook liever op je handpalm, daar komt het op neer. Veel vakkundige kraamverzorgers doen dat ook. Het in de basis dragen van je baby is beschermend en liefdevol. Je geeft automatisch door dat je het kind lief vind en accepteert. Door je baby zo te dragen krijgt de baby een bevestiging en verbondenheid met degene die hem draagt. Het is de basis van blijvend zelfvertrouwen en zelfzekerheid.

“Maar sta je de ander wel toe jou te ontmoeten en te leren kennen? Daarvoor is een balans in je zelf een voorwaarde. Een gevoel van veiligheid dat je hebt kunnen ontwikkelen in je vroegste levensperiode. In een affectief contact met je ouders heb je geleerd vertrouwen te hebben in de beschikbaarheid van hen, waardoor je steeds een veilige basis voelt om op te terug te kunnen vallen in moeilijke omstandigheden. “[2]

Hoe doe je dat?

Draag je baby met  je hand onder de basis (de billen). Zo simpel is het.

Mijn man -die grotere handen heeft dan ik- kon onze dochter zelfs op zijn handpalm zittend optillen, met één hand. Zonder risico dat ze omviel.

Deze manier van dragen kun je altijd gebruiken: als je samen op de bank zit, je de baby van een ander aanneemt, neerlegt of als je rondloopt.

Kijk maar eens wat er gebeurt als een moeder een baby van iemand aanpakt. Als het kind onder de oksels wordt vastgehouden zie je vaak  dat het lichaam “hangt” en de baby wordt overhandigd, alsof het een voorwerp is. Bij kleine baby’s kan het hoofd naar achteren knikken waardoor ze nog meer uit balans raken. De baby mist op dit moment het gevoel een compleet lichaam te hebben.

Als de baby huilt en basisbevestigend wordt opgetild, stopt hij vaak al met huilen. De baby kan vrij rondkijken en voelt “zekerheid” door de manier waarop hij wordt vastgehouden.

Denk maar eens terug aan hoe je zelf op de knie van je moeder zat als je je pijn gedaan had. Die knie van je moeder droeg je basisbevestigend. Daardoor voelde je je beter. Zo troost je een kind ook: je gaat op ooghoogte zitten en laat hem op je schoot of knie zitten. En de meeste mensen doen dat al, zonder er over na te denken.

Misschien is het even wennen, maar als je je baby bewust basisbevestigend draagt zul je merken dat zij er blij van wordt.

Veel liefs,

 

 

[1] Mooi omschreven door Esther van babyverpleegkundige.nl

[2] Instituut voor Haptonomie

 

Wat zegt mijn baby?

Babys kunnen nog niet praten, maar vaak hebben ze wel wat te zeggen. Hoe versta je ze dan? Ze huilen, en gebruiken lichaamstaal om duidelijk te maken wat er is, wat ze prettig vinden en wat niet. Met hun handen en ogen kunnen ze al heel wat vertellen.

Wij volwassenen handelen vaak erg snel. We trekken snel conclusies en praten snel. Daardoor mis je veel signalen van je baby! Een baby “praat” anders. De signalen en klanken zijn langzaam en subtiel, maar zeker goed waar te nemen. In de cursus Bewust Blije Babymassage leer je het belang van vertragen en leer je de “taal van je baby” begrijpen.

Wist je bijvoorbeeld dat baby’s je begroeten als ze met een “glimlach” hun ogen knipperen ?

Ook vertellen ze andere dingen met hun ogen. Door strak naar iets te kijken willen ze je duidelijk maken dat je mee moet kijken. Volle ogen met opgetrokken wenkbrauwen vertellen “ik zie jou!” Ogen die neerslaan geven aan dat het spelletje bijna klaar is en ze moe worden.

Door het hoofd af te wenden en eventueel ogen te sluiten geven ze aan er geen zin meer in te hebben.

De vingers spreken een andere taal:

  • Ontspanning: vingers liggen om de duim of helemaal open
  • Schrik: de vingers zijn stijf, uitgestrekt en gespreid
  • Ontdekken: vingers zijn ontspannen gespreid
  • Oriënteren: ontspannen vinger met duim en wijsvinger open, andere vingers soepel iets gesloten
  • Pijn, inspanning: vuist met duim naar binnen
  • Moe: Vuist tegen oor

Als zulke signalen herkent, kun je beter inspelen op de behoeften van je kind. Is het angstig of geschrokken, kun je het beste vertragen. Beweeg dan langzamer en praat rustig. Als je kind de wereld aan het ontdekken is geef je het rustig de tijd. Zo kan alles rustig inwerken en verwerkt worden. Wordt je kind moe, geef het rust, geen nieuwe prikkels en leg hem in bed.

Kijk maar eens naar je eigen lichaamstaal als je schrikt, ontdekt of moe wordt. Je zult merken dat er veel overeenstemmingen zijn.

Wil jij een handleiding van je baby, wil je leren begrijpen wat je baby je vertelt? Kom dan ook naar de workshop Bewust Blije Babymassage! We starten in april 2018 met een nieuwe workshop in Standdaarbuiten Noord-Brabant!

Voor meer informatie kun je terecht op de website (klik hier!)

Huilen!

Door te huilen probeert je baby je iets te vertellen. En als je goed kijkt, kun je vaak ontdekken wat dat is. Je baby kan het koud hebben, bang zijn of willen slapen, niet altijd dingen waarbij troosten helpt. Dat is vaak je eerste impuls, maar soms wil je baby eten. Of slapen. En dan komt je omgeving meestal nog met een serie goed bedoelde adviezen. Vaak werken die voor jou minder goed en wordt je nog onzekerder. Want een huilende baby, betekent dat niet dat je iets verkeerd doet?

Een baby huilt om verschillende redenen:

  • Om iets verwerken.
  • Om iets vragen.
  • Om zich af te sluiten.

Wat je vast kent zijn de “normale” redenen om te huilen: een vieze luier, honger, slaap of kramp. Dat zijn externe oorzaken, die je kan verhelpen door iets te doen. Je hebt dan ook vast een routine om daarmee om te gaan. Verschonen, flesje geven, knuffelen – dat heb je meestal gewoon onder de knie. Maar je baby kan ook in zichzelf huilen: bij verdriet, verveling, angst of pijn bijvoorbeeld. Het huilen heeft dan een “interne” oorzaak, in de baby zelf. Een flesje aanbieden heeft in zo’n geval weinig zin, dus wat doe je dan?

Verhuilen

Dat soort huilen, de interne soort dus, noemen we “verhuilen”. Verhuilen is nog redelijk onbekend. Het zijn vaak de lange huilbuien. Je baby maakt alles voor de eerste keer mee. Al die nieuwe dingen moeten verwerkt worden. Maar je baby is nog klein en al dat verwerken kost een hoop energie. Maar vaak zie je, al huilende, de handjes open staan – in een ontspannen houding dus.

Vaak hebben ouders nochtans het meeste moeite met dit soort huilbuien.We hebben de natuurlijke drang om te troosten. Bij normaal huilen voorzie je in iets, los je iets op. Bij verhuilen gaat dat anders: nu troost je door zekerheid en ruimte te geven. Verhuilen vraagt van jou, als ouder, verreweg het meeste energie. Als je je door iemand bij kan laten staan, is dit daar vaak het goede moment voor.

Als je je verhuilende kind wil steunen, zoek dan een rustige plek waar je comfortabel kunt zitten, zonder afleiding. Praat zachtjes en sussend. Hoewel je baby je misschien niet hoort, voelt het wel de vibratie van jouw lichaam. Beweeg zo min mogelijk, ook al friemelt je kindje wel. Zoek oogcontact op een rustige manier. Wees beschikbaar voor rustgevend contact.

“ Ik steun je en ben bereid om naar je verhaal te luisteren zonder er iets aan te veranderen!”
(Conny Markgraaf)

Iedere baby huilt, een huiluurtje is heel normaal. Dat hoort erbij. Hoe lang huilen babys gemiddeld?

Een baby van:

  • 2 weken huilt ongeveer 1 uur en 45 minuten per dag
  • 6 weken huilt ongeveer 3 uur
  • 12 weken minder dan 1 uur

Er zijn veel verschillen: sommige babys slapen gemakkelijker dan anderen en ze hebben een heel eigen ritme. De ene heeft wat meer moeite met verwerken van prikkels en emoties dan de andere. Dat verwerken gaat bij sommige babys al huilende, soms wel zes uur per dag! Maar elke ouder heeft de basisbehoefte om te troosten (en het huilen te laten ophouden). Maar deze vorm van huilen is vaak functioneel en niet te verhelpen met een flesje. Dat geeft gemakkelijk stress. En daar wordt niemand blij van.

Als je merkt dat je het moeilijk krijgt en er minder voor je kind kan zijn: knuffel je kind en vraag om hulp. Vraag hulp aan je moeder, een vriendin of de buurvrouw. Niets mis mee, kan prima. Vraag naar informatie bij het consultatiebureau. Vraag het aan mij – nieuwe moeders coachen is wat ik doe! Kijk daarnaast naar wat je baby doet, probeer het waarom te begrijpen. Ook – juist – als alles rustig en ontspannen is.

Wil jij een handleiding van je baby, wil je leren begrijpen wat je baby je vertelt? Kom dan ook naar de workshop Bewust Blije Babymassage! We starten in april 2018 in Standdaarbuiten, Noord-Brabant!

Voor meer informatie kun je op deze link terecht

Het mooiste kado voor jou en je baby

Babymassage is een ritmische massage in een kleine groep met andere ouders/verzorgers. Iedereen kan het leren en je hoeft geen massage-ervaring te hebben. Je leert in 5 lessen je baby op een ritmische, liefdevolle manier te masseren. Want in die eerste maanden is lichaamstaal de enige taal die je kind verstaat! En je kind aanraken terwijl je de luier verschoont of het aankleedt is iets heel anders dan een liefdevolle knuffel of een massage.

Deze workshop wordt verzorgd bij peuteropvang Happy in Standdaarbuiten. Je kunt jezelf opgeven op https://www.barbaraproper.com/standdaarbuiten/. Dit is ideaal voor alle ouders of verzorgers met een baby tussen de 6 weken en 9 maanden die:

  • het leuk vinden om spelenderwijs samen te ontspannen
  • de taal en behoeften van hun kind beter willen begrijpen

Een ontspannen ouder is een ontspannen baby!

Door de massage word je contact met je baby nog leuker. Je leert elkaar beter begrijpen en er komen door de massage endorfine en oxytocine vrij in jullie hersenen. En dat is fijn! Dit zijn het geluks- en knuffelhormoon. Héérlijk voor je baby om te ontvangen en voor jou om te geven.

Naast de massagetechniek leer je ook:

  • Hoe je kunt helpen bij (ver)huilen en stressvolle dagen.
  • Hoe je een goede nachtrust en spijsvertering kunt stimuleren.
  • De kleine signalen herkennen om grote huilbuien te voorkomen.

Wil jij een handleiding van je baby, wil je leren begrijpen wat je baby je vertelt? Meld je nu aan op https://www.barbaraproper.com/standdaarbuiten/ en kom naar de eerste Bewust Blije Babymassage in Standdaarbuiten! Daarom krijg je nu korting als je je via de website aanmeldt.

Wat kun je verwachten?

Voor 80 60 Euro krijg je 5 lessen van 90 minuten. De workshops lopen van april tot juni en zijn voor iedereen toegankelijk. Uiteraard staat er thee en koffie. Je krijgt massage-olie plus een werkboek over de techniek en veelbesproken onderwerpen. En voor de babys staat ook alles klaar: er is oa. een flessenwarmer, een commode en comfortabele bank.

Tot dan!

Papa over eten

Dingen over kinderen zijn meestal van moeders, voor moeders. Maar Papa voelt dringend de behoefte hier ook eens van zich te laten horen. Papa houdt namelijk van koken. En van eten, natuurlijk. Een gezin hoort ‘s avonds aan tafel te zitten en samen te eten, vindt Papa. 

Samen eten is belangrijk, en ik was behoorlijk uit mijn hum toen ik laatst geen tijd had om mijn zoon een behoorlijke maaltijd voor te zetten. Maar dat is een ander verhaal. Als je een verse baby hebt, is er veel werk te doen. Luiers verschonen, baby in bad, ad nauseam de was doen. Je loopt de hele dag je benen uit je lijf. ‘s Nachts slapen is een optie, geen zekerheid. Je bent moe. Daarom zijn er ook potjes baby-eten. Potjes zijn gemakkelijk: je gooit ze de magnetron in en *pling*, klaar, eten. Je moet per slot van rekening ook nog voor jezelf koken!

Heb je ooit baby-eten uit potjes geproefd? Smaakt naar karton. Beh. Hoe wil je dat je kind ooit…. Oh, laat maar. Ze worden er prima groot op. Maar mijn Vaderlijke Trots gaf tegengas: ik zou zelf voor mijn kinderen koken! Want dat hoort zo! Met de hand! Iedere dag! Nou, fijn. Nóg meer te doen.

En dat viel prima mee. Je kookt toch voor jezelf? Houd wat apart voor je baby en geef hem of haar een versie van wat je zelf eet. Kost nauwelijks extra tijd. Gebruik weinig kruiden. Gebruik couscous. Geweldig spul. Hoe?

Neem wat groente. Welke? Weet ik niet, wat kook je voor jezelf? Worteltjes zijn altijd goed, sperzieboontjes ook. Paprika is lekker, mais, broccoli. Tomaat, restje rode kool. Heb je groentesoep van gisteren over? Ook goed.

Desgewenst kun je er vlees, vis of ei door doen. Maar kook het eerst gaar, apart van de groente. We moeten helemaal zeker weten dat alle bacteriën morsdood zijn! Anders wordt je kleintje nog ziek en dat wil ik niet op mijn geweten hebben.

Snijd de groente in kleine stukjes. Niet moeilijk doen. Je hoeft ze niet op te meten, straks maken we er pap van. Kook de groente in een klein pannetje en een beetje water, zodat het net onder water staat, met het deksel op de pan. Je kan er beter steeds een beetje water bij doen dan veel weg te moeten gooien. Want in het water zitten veel voedingsstoffen en die willen we houden!

Haal het pannetje van het vuur en doe er een paar eetlepels couscous bij. Dat absorbeert het kookvocht -dus de vitamientjes– en levert de koolhydraten in deze maaltijd. Na een minuut of vijf is al het water opgenomen en breng je de inhoud van de pan over in een beker.

Nu aan de slag met de blender! Zorg dat alle stukjes goed gepureerd worden en als de massa te droog is voeg je wat water of appelsap toe. Wat we willen is ongeveer de stevigheid van tandpasta. Kruiden kunnen er nu ook bij – klein beetje zout, oregano, majoraan, dragon, tijm – één kruid per maaltijd en dat liefst een paar dagen na elkaar, dan kunnen ze wennen aan de smaak.

Serveer de maaltijd lauw -even in de diepvries- want wie weet branden ze hun mondjes nog. En dan lekker samen eten, aan tafel, met elkaar. Dat ziet Papa graag. Papa is blij want hij heeft, zoals het een man betaamt, voor zijn gezin kunnen zorgen. Daar gaat het in het leven namelijk om.

“Ik ben blij!”

In December sturen we elkaar kaartjes en wensen we elkaar aardige dingen toe. Op één van de kaartjes die ik kreeg stond: “Laten we in 2018 elke dag glunderingen vinden!” Dat klinkt leuk! En volgens mij een mooier streven dan het hebben van goede voornemens. Maar wat is glunderen eigenlijk?

Volgens de Van Dale is glunderen een werkwoord en synoniem voor stralen.

  • Stralen van plezier of tevredenheid
  • Er blij en tevreden uitzien, opgewekt zijn

Een werkwoord, zeg je? Jawel! Je zal namelijk iets moeten doen om te glunderen, om blij mee te zijn, te stralen. Een voornemen is maar een idee, iets in je hoofd. Voer je je idee uit? Als je iets bereikt, heb je iets om blij over te zijn en een reden om te glunderen. Dat betekent dagelijks moeite doen om het mooie in jezelf en je leven te vinden. Besluiten, volharden, doorzetten en moed hebben. Luctor et emergo.

De hele dag doe je dingen. Sommige daarvan doe je goed en andere minder. Als je blij wil zijn, als je wil glunderen, zoek dan een reden. Kijk wat je goed hebt gedaan. Wees blij met dingen, ook al lijken ze in eerste instantie ook maar zo klein. Want als je vandaag niet kan stralen, heb je daar morgen ook vast moeite mee. Maar als je weet waar je van glundert, waar je blij en gelukkig van wordt, kun je die dingen vaker gaan doen. Dat vraagt inzet en volharding maar het resultaat is tevredenheid. Tevredenheid over je jezelf!

En ja, soms zitten dingen tegen; het leven kan hard en moeilijk zijn. Wie weet was jouw moment van glunderen alweer voorbij voordat je het in de gaten had. Want blij zijn is niet iets wat je aangereikt krijgt. Het is een uitdaging. Maar wat als je leven elke dag opnieuw vol is? Je dag is misschien voorbij gevlogen voor je er erg in hebt! Vraag je je wel eens af wat het nut allemaal is, is er niets meer uit het leven te halen? Natuurlijk wel.

“Je glundert als je in je beste staat van zijn bent. Als je in je kracht staat. Dan ben je los van angst. Je hebt die ene prestatie volbracht of een nieuw inzicht gehad.”

Bedenk je eerst eens waar je dag aan op gegaan is. Hing je voor de buis of in het café? Of heb je in je persoonlijke ontwikkeling geïnvesteerd? Heb je gelezen, gemediteerd of een trui gebreid? Werd je daar blij van? Kijk eens kritisch naar jezelf en bedenk je of je iets bereikt hebt. Nee? Ga dan iets anders doen. Maar: ja? Dan heb je een reden gevonden om te glunderen.

Een van mijn klanten glundert. Ze heeft haar leven opnieuw vorm gegeven. Het oude paste niet meer en ze wilde verandering. Samen hebben we uitgezocht wat ze precies wil. En waarom ze die wens had. Zo is ze gekomen tot een mooi -en uitvoerbaar- plan. Een plan is het begin van elke verandering.

Ik ben heel trots op haar. Zij is haar demonen en draken aan het verslaan. Ze vecht voor haar vrijheid. Ze is heel goed bezig: ze neemt de leiding over haar leven. Zo af en toe wordt het een beetje teveel en neigt ze terug te vallen in oude gedragspatronen en denkpatronen. Dan wilt ze even niet leiden maar wachten. Dan lonkt het korte-termijndoel van rust. Maar in korte gesprekken waarin ik een of twee vragen stel krijgt zij weer focus op haar echte doel. Haar lange-termijndoel. Dan pakt ze de koe weer bij de horens. Dat zijn de momenten waarop ze het meeste glundert. En ik ook.

Mama, ik wil het zelf doen!

Je hebt het vast al gehoord. Op een bepaald moment wil je kind Het Zelf Doen. Je vindt het schattig, misschien maak je er wel eens een grapje over. Maar die woorden betekenen dat je kind klaar is voor meer zelfstandigheid.

Soms is het moeilijk mee te gaan in de wensen van een kind. Want er zijn zóveel beren op de weg! Als ouder weet je alles beter, zie je alles beter. Je gaat er dus niet altijd in mee. En dat is zonde. Want ik geloof dat alle ouders hun kind graag als een kleine, maar zelfredzame volwassene willen zien.

Er zijn manieren om je kind dingen zelf te laten doen en toch alles onder controle houden. De verandering begint bij jezelf, niet bij je kind.

Ik ben me zelf heel erg bewust van hoe kinderen ontwikkelen, ik weet dat…

  • “zelf doen” kinderen zelfvertrouwen geeft
  • ze leren door te oefenen – en fouten te maken
  • jij achteraf soms de rommel op moet ruimen

En toch, ik doe het soms ook fout. Ik betrapte mezelf er bij het kinderdagverblijf waar ik werk op dat ik tijdens het fruit eten teveel voor de kinderen “zorgde”.

“Laat ze zélf maar het bordje doorschuiven en ze kunnen zélf hun beker inschenken.”

Dát is de juiste gedachte.

Oh ja, natuurlijk!

Bij het inschenken van het drinken ondersteun ik de kan aan de onderkant zodat de kinderen het handvat kunnen vasthouden. Tijdens het uitdelen van fruit hoefde ik er alleen op te letten dat iedereen aan de beurt kwam. Het waren kinderen tussen 1 en 2 jaar, toch ging het allemaal goed. Ze kunnen het zelf. En ja, het was aandoenlijk om naar te kijken.  

Als moeder heb ik mijn kinderen behoorlijk veel zelfstandigheid gegeven. Tijdens mijn tweede zwangerschap had ik een zware bekkeninstabiliteit. Mijn zoon was toen 12 maanden. Ik kon niet meer tillen of lopen, in feite niet meer voor hem zorgen. Hij heeft toen vanalles zelf moeten doen. Traplopen, zijn bed in- en uitstappen, in een stoel gaan zitten. Hij kon het, hij deed het. En wat je oefent, kan je steeds beter. Dus trokken mijn kinderen al redelijk snel zelf hun jas aan, ze hielpen elkaar hun schoenen aan te trekken en smeerden hun boterham. Ze vonden het prachtig om mama te helpen bij van alles en nog wat.

Als je net zo bent als de meeste moeders wil je je kind ook zelfvertrouwen en zelfredzaamheid meegeven. Begin je daarmee als ze puber zijn? Of geloof je dat ze vers uit de luiers al kunnen leren?

Hier zijn wat tips en trucs die je direct kunt gebruiken. Als je meer wilt weten kun je altijd contact met me opnemen!

  1. Laat ze zelf hun boterham smeren. Als je een kindermesje te groot vindt, kun je hiervoor ook een botermesje gebruiken. DIe hebben een dikker handvat en zijn korter.
  2. Vind het niet erg als het naar jouw maatstaven niet goed genoeg is! Die klont boter in het midden van hun boterham eten ze gewoon op.
  3. Laat kinderen kiezen uit twee setjes kleding. Doe ze in overdreven vorm voor hoe je sokken aantrekt.

Hoe gezelliger, hoe beter! Onthoud: je kinderen leren van jou. De grootste verandering begint dus bij jezelf!


Wijsheid van papa:

Natuurlijk gaan ze fouten maken – maar dat is hun zaak, niet de jouwe. Vroeger was je zelf ook niet perfect en je leeft nog steeds.”

Het Goede Voornemen

“Dit jaar gaat het me echt lukken! Nu zal het anders gaan, nu kan ik het wel!”

Met name in deze tijd van het jaar denken mensen veel na over goede voornemens.

Ze willen een verbetering in hun carrière, meer vakanties, vijf kilo afvallen, meer rust, een grotere auto of noem maar op. Veel mensen denken nu ook na over hun relatie. Verbetering in je leven willen is altijd goed. De verandering wordt vaak gezocht in de wereld om je heen, terwijl het antwoord altijd bij jezelf te vinden is. Maar de statistieken laten zien dat de meeste goede voornemens halverwege februari al niet meer bestaan.

Goede voornemens zijn het probleem! Een voornemen is geen besluit. Een voornemen is een idee die je misschien gaat naleven of uitvoeren. Het houdt de deur open voor andere mogelijkheden. Besluiten een realistisch en haalbaar doel te halen is veel leuker!


Het begin met je intentie. Dan overweeg je in kleine stappen -dat is overzichtelijk- wat je echt wilt. Je wilt namelijk niet tien kilo lichter zijn met hangende huid, een ongezonde doorbloeding en geen energie. Wat je nastreeft is een lichaam dat fit is, energie heeft en zonder hijgen de trap op kan lopen. Of dat je gezellig met je kind kan mee klimmen en klauteren in de speeltuin.

  • Niet “ik wil een duurdere tv” maar “ik wil elke maand met winst eindigen.”
  • Niet “ik wil tienduizend facebook-vrienden” maar “ik wil echte vriendschappen gebaseerd op vertrouwen en respect.”
  • Niet “ik wil stoppen met roken” maar “ ik ga zorgen dat ik niet meer wil roken.”

Als life coach kan ik je hierbij ondersteunen!

Een life coach begeleid je leven naar een volgend niveau. Gezondheid, financiën, relaties, mentale ontwikkeling of carrière, alles kan. Omdat jij het kan.


Heb dus géén voornemens. Wacht niet af. Besluit vanaf nu je leven te leven zoals jij zelf wilt. Ga jij van 2018 echt een beter jaar maken? Ga je aan doelen werken waar je je aan kunt houden? Wil jij meer rust, een betere gezondheid of ander werk?

Ik heb besloten mijn coachingsvaardigheden professioneel in te zetten!

Ik ga vrouwen en moeders helpen het beste uit zichzelf te halen. Dat doe ik met life coaching en pedagogische mentoring. Ik streef naar meer helderheid in je hoofd, meer plezier in je leven; meer energie en meer tijd! Maar dat wil ik ook voor mezelf! Daarom begin ik mijn 2018 met een passende aanbieding voor iedereen.

De eerste 10 klanten die een coaching-serie van 10 bijeenkomsten plannen krijgen de coaching niet voor € 50 maar voor € 20,18 per keer.

Wat ik leer pas ik toe in mijn eigen leven en het werkt. En ik ga deze principes met je delen waardoor het leven van je wensen voor jou ook mogelijk is!

Ben jij een van de velen die in februari zijn voornemen al vergeten is of neem je leiding over je leven en beslis je nu om je leven naar hoger niveau te brengen? De beste manier om je beslissing te versterken is er direct een actie aan te koppelen! Maak dan gelijk een actie om je doel te halen en neem contact met me op! Ik zou het ontzettend gaaf vinden als wij dat samen kunnen doen!

Kom in contact!


 

Ik wens je hoe dan ook een fantastisch jaar waarin je doelen behaald en glunderingen gaat vinden!

Barbara

Het voordeel van vertragen

Volwassenen hebben aangeleerd snel te zijn. Snel boodschappen doen, snel even koken, deze klus heeft spoed! Zelfs de snelheid waarmee we informatie opnemen neemt toe. En we nemen minder tijd voor rust waarin we die informatie verwerken.

Voor een baby is dat tempo niet bij te houden. Omdat hun hersenen nog niet volgroeid zijn hebben baby’s veel meer tijd nodig om informatie te verwerken. Grotendeels wordt de informatie verwerkt tijdens de slaap. Een andere manier om je baby te ondersteunen is vertragen.

Bij mijn workshop babymassage bespreek ik het belang van vertragen in de eerste bijeenkomst uitvoerig. Zonder vertragen wordt de massage niet alleen stressvol maar je mist ook veel belangrijke informatie. Het meest herkenbare voorbeeld is de schrikreactie van je baby als je hem of haar te snel oppakt. Dit is anders dan de mororeactie die na een aantal weken na de geboorte vanzelf verdwijnt. Er is niets ergs gebeurd maar voor de baby was het ten minste zeer ongemakkelijk. Kun jij je herinneren wanneer je voor het laatst zo geschrokken bent dat je een sprong in de lucht maakte en je adem stokte?

Een handig trucje om de snelheid van je baby te meten is met een vinger een aantal centimeter voor zijn neus langzaam heen en weer te bewegen. Doe dit nog langzamer als je in eerste instantie zou willen doen! Het tempo waarin je baby je vinger kan volgen is het tempo waarin hij het leven kan bijhouden oftewel de informatie verwerkingssnelheid.

Als je je als ouder aan die snelheid kan aanpassen biedt dit veel comfort en veiligheid voor de baby. Daardoor is het voor een baby heel prettig om in dit tempo te worden opgetild, gewassen, omgekleed en / of gemasseerd.

Door te vertragen kijk je automatisch veel beter naar je kind en wordt het contact intiemer. Daardoor worden de speelmomenten langer en het contact leuker. Zo leer je veel sneller de (lichaams)taal van de baby kennen. Wist je bijvoorbeeld dat een baby communiceert met zijn handen? Of dat ze je in de eerste weken begroeten door langzaam te knipperen met hun ogen?

Het grote voordeel voor jou als ouder / verzorger is dat je bewuster met de baby bezig bent. Daardoor beleef je meer plezier aan je baby in de chaos van alle dag. Samen heb je een moment van ontspanning. Maar wat de meeste ouders bij hun eerste kind niet kunnen inschatten is dat de kunst van vertragen, het uitstellen van je onbewuste impuls reactie, nog jaren goed van pas komt.

Als je baby de dreumesleeftijd heeft dan word zijn verwerkingsvermogen al een stuk sneller. Toch heeft hij nog ongeveer vier seconden nodig voordat de informatie via zijn oren in zijn hersenen is aankomen en er een reactie komt. Dat is twee keer langer als een volwassenen nodig heeft om een reactie te geven!

Op een van de speelmomenten op ons grotemensenbed viel onze dochter met haar hoofd op de grond (AAAAAAAAH! Schrik!). Ik ging zo snel mogelijk naar haar toe, ging naast haar zitten en wachtte af tot ze zelf kon zitten. Van de schrik had ze een “Breath holding spell” (geen ademhaling) en ging buiten westen (wat ze wel vaker doet, het bezorgde me geen extra schrik). Onze zoon was nog steeds op bed aan het springen en dacht dat zusje grapjes maakte. Ik vertelde hem -rustig!- dat zijn zusje heel veel pijn had en dat “het heel serieus is”. 1 – 2 – 3 hij blijft springen en zingen; – 4 – 5 hij komt bij ons zitten en geeft zijn zus een aai. Daarna zoekt hij alle aanwezige knuffeldieren bij elkaar en legt die bij haar neer. (Alles is trouwens goed afgelopen!)

Als je kind ouder -en later volwassen- wordt leert hij, in tegenstelling tot het gedrag van een peuter, binnen die vier seconden een reactie te geven. Hebben wij hem of haar dat geleerd?

Volwassenen zijn geneigd zich na twee seconden te herhalen ….. meestal iets dwingender. Als we volwassen worden leren we snel informatie te verwerken (horen, zien, ruiken), gebeurtenissen te koppelen en ons reactievermogen is snel. Heel snel. Onbewust denken we dat iedereen, dus ook een kind, zo in elkaar zit.

Michael Gervais, PhD vertelt dat we na een gebeurtenis ongeveer vier seconden hebben waarin je telkens weer kunt kiezen om iemand (je kind) te laten groeien of afbreken. Meerdere malen per dag, elke dag weer. Als je geoefend bent in het vertragen (uitstellen) van je eerste reactie kun je makkelijker vier seconden wachten en bedenken hoe je met de situatie om wilt gaan.

Wees geduldig, ook voor jezelf, als het een keer niet lukt.