Sinds enige tijd ben ik een heel gelukkige vrouw. Maar vroeger had ik veel verdriet en roerige tijden. Opgevoed in een klassiek een-ouder-gezin lag ik behoorlijk in de knoop met mezelf en de wereld in het algemeen. Ik was mezelf kwijt. Verkeerde vrienden, veel feesten, te veel roseetjes en onverstandige beslissingen op de verkeerde momenten.

Als tiener koos ik voor een veel oudere man. Hij liet me de wereld zien, verwende me met kadotjes, nam me drie keer in de week mee naar een restaurant en andere uitjes en we gingen regelmatig onverwachts op weekendtrips. Al snel kwam ik er achter dat ik niet de enige was. Ik stak mijn kop in het zand. De goede tijden waren immers zo goed! Na vier jaar was ik kapot, een schim van mezelf. Ik had geen idee wat mijn identiteit was. Geen idee wat mijn wensen waren in het leven.

Dat was mijn moeilijkste periode en uiteindelijk mijn beste leerschool. Vanaf hier ging het alleen maar beter. Ik ben gaan kickboksen en studeren. Op reis naar Australiƫ heb ik afstand van het verleden kunnen nemen en door meditatie heb ik mezelf beter leren kennen. Ik heb dus simpelweg mijn toekomst veranderd door andere keuzes te maken.

Ik ben nu vrouw, moeder en echtgenote; ik leef het leven waar ik als meisje van droomde. Ik maak bewuste keuzes en neem verantwoordelijkheid voor mijn acties. Ik heb geleerd dat alle mensen ongeveer dezelfde behoeftes en problemen hebben. Iedereen zoekt hetzelfde geluk op zijn of haar eigen manier!